Twee jonge vrouwen zaten naast mij in de trein van Brussel naar Gent. Zei de ene tegen haar vriendin : « Zegt hij tegen mij, a zo zegt hij - alsof dat ik niet weet dat dat ongezond is - maar allé, hij zegt dus dat ik zo wel echt ga verdikken door al dat eten. Ik zeg tegen hem, k zeg, het is niet omdat ik mij nu eens laat gaan op een barbecue dat ik dat niet weet dat dat slecht is voor mijn lijf. K zeg, euhm, dat het vakantie is en we zijn bij vrienden. A ma ja. A zo zegt hij, zegt hij, ’t is niet omdat we hier nu bij u vrienden zitten dat ik u straks niet naar huis moet meenemen he. Ma ja ! Zo zei hij dat. Ik zeg eu, wil de zeggen dat ik nu nie eens gewoon wat brochettes met pikkelosaus mag eten? Alle jong ! Ik zeg, als ik dat had geweten, was ik nooit met u begonnen ! Zegt hij tegen mij : ik ben wel begonnen met u maar als ge nog veel brochettes met pikkelosaus gaat eten zou dat hier wel eens rapper kunnen eindigen dan dat ge peist. Kundu da nu voorstellen ??? Diene zei da gewoon maar, in ’t bijzijn van al mijn vrienden. En ik wou net een tweede bord halen. ’t Is goe, zei ik. Ik zal stoppen. Ik zit toch dik. Watte ? zei hij. Wat bedoelt ge met ik zit dik? Ik zeg : gewoon dat ik genoeg gegeten heb. Ge moet er niets achter zoeken. Ah, zegt hij. Doe mij zo niet schrikken. Zegt dan gewoon dat ge voldaan zijt. Ik zeg tegen hem, nee voldaan dat ben ik zeker niet. Met zo’ne vent. Wat denkt ge wel ! Dat gij mij voldoet ? Bijlange niet. Zegt hij zo, ah zo voor iedereen, pas op wat ge zegt he meisken, of ge gaat alle bordjes met brochettes en pikkelosaus van de wereld mogen opeten, maar ’t zal dan zonder mij zijn. He, pas maar op. Zeg ik tegen hem, ewel misschien is dat niet eens een slechte oplossing zie. ’t Is goed. Dan zal ik misschien echt dik zitten. Ik zeg tegen hem dat het niet is omdat hij nog niet aan kinderen toe is, dat ik tenminste niet mag doen alsof. Ik zeg, dat hij niet goed begrijpt wat het is om naar barbecues van vrienden te moeten gaan, en op uw eten te moeten letten, zonder dat daar zelfs maar een reden voor is. Niet in verwachting. Niets gepland. Niet eens aan het proberen. Niemendal van dat. Ik zeg tegen hem dat het dan binnenkort ook gedaan zal zijn met oefenen zie. Voilà , da zei ik hem. Zo vlak af. Weet e wat hij dee? Hij stelde zich recht, nam een leeg bord, a zo deed hij, en hij stapte er mee naar de barbecue, en hij schepte er een stuk sparerib op, een witte worst, wat kippewit, en een brochette en hij goot er een flinke schep pikkolosaus op. Hier zei hij. En hij zette dat bord vlak voor mijnen neus. Eet maar. A zo zei hij : ge kunt alvast beginnen oefenen met dik te zitten ! En hij stapte zo maar van tafel, en naar de auto, en weg was hij. “En”, vroeg de vriendin, “En dan?” “Ik heb hem niet meer gezien of gehoord. Alleen nen sms. Om te zeggen dat het hem spijt. Ik ben er vet mee !” We kwamen aan in Gent-Sint-Pieters. Ik was verlost van het meeluisteren naar het gesprek van mijn medereizigsters. Tijd voor een nieuwe mp3-speler, met een volumeknop die keihard gaat.
|
Reacties (2)
Vorige pagina 